Mostrando entradas con la etiqueta Pasión-Nekaldia. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Pasión-Nekaldia. Mostrar todas las entradas

martes, 26 de marzo de 2013

Es bueno seguir a Jesús - ona da Jesusi jarraitzea

Es bueno seguir a Jesús
El Papa Francisco habló entorno a tres palabras en la homilía del Domingo de Ramos en la Plaza de San Pedro del Vaticano: alegría, cruz, jóvenes.

Subrayó que el amor de Jesús es grande, que Él ha mostrado el rostro de misericordia de Dios, que su Corazón está atento a todos nosotros, que ve nuestras debilidades, nuestros pecados. Un cristiano jamás puede ser una persona triste. Nuestra alegría nace de haber encontrado a una persona, Jesús.

Jesús en la cruz siente todo el peso del mal, y con la fuerza del amor de Dios lo vence, lo derrota en su resurrección. La cruz de Cristo, abrazada con amor, nunca conduce a la tristeza, sino a la alegría, expresó el Sucesor de Pedro.

Asimismo, el Vicario de Cristo en la tierra dijo a los jóvenes que con Cristo el corazón nunca envejece y, sobre las huellas del beato Juan Pablo II y Benedicto XVI, dio cita a los jóvenes en julio (23-28) en Río de Janeiro. Comentó que la verdadera alegría está en el don de sí mismo, en salir de uno mismo. Recordó el tema de la JMJ de este año «Id y haced discípulos de todos los pueblos» (Mt 28,19) y eso se cumple al llevar la cruz peregrina a través de todos los continentes. Finalmente el Papa dijo: “Los jóvenes deben decir al mundo: Es bueno seguir a Jesús.”

Antes de rezar la oración mariana del Ángelus el Papa Francisco dirigiéndose a los jóvenes exclamó: “¡En julio, a Río! Preparad espiritualmente el corazón.”

Para leer la homilía del Papa, pincha aquí
Ona da Jesusi jarraitzea

Frantzisko Aita Santuak hiru hitzen inguruan hitz egin zuen Erramu Igandeko homilian Vatikanoko San Pedro Plazan: zoriona, gurutzea, gazteak.

Azpimarratu zuen Jesusen maitasuna handia dela, Berak erakutsi duela Jainkoaren aurpegi errukitsua, Bere Bihotza gutaz arduratzen dela, gure ahuleriak ikusten dituela, gure bekatuak. Kristau bat ezin du sekulan pertsona triste bat izan. Gure zoriona pertsona bat, Jesus, aurkitu dugulako sortzen da. Jesusek gurutzean okerraren pisu guztia sentitzen du, eta Jainkoaren maitasunaren indarrarekin garaitzen du, suntsitzen du Bere piztueran. Kristoren gurutzea, maitasunez besarkaturik, ez du sekulan tristeziara eramaten, baizik eta zorionera, adierazi zuen Pedroren Ondorengoak.

Era berean, Kristoren Ordezkariak lurrean esan zien gazteei Kristorekin bihotza ez dela sekulan zahartzen eta, Joan Paulo II.a dohatsua eta Benedikto XVI.aren urratsen gainean, Rio de Janeiron uztailan (23tik 28ra) elkartzeko deia luzatu zuen. Gogoratu zuen MGTren aurtengo gaia «Zoazte eta dizipuluak egin herrialde guztietatik» (Mt 28,19) eta hori betetzen da gurutze erromesa kontinente guztietatik eramaten denean. Azkenik Aita Santuak esan zuen: “Gazteek munduari esan behar diote: ona da Jesusi jarraitzea.”

Mariaren otoitza den Angelusa errezatu aurretik Frantzisko Aita Santuak gazteei esan zien gogoz: “Uztailan Riora! Presta ezazue espiritualki bihotza.”


Aita Santuaren homilía gazteleraz irakurtzeko, egin klik hemen


lunes, 18 de febrero de 2013

Vivir en el amor - Maitasunean bizi

Vivir en el amor

El Papa Benedicto XVI, con ocasión de la oración mariana del Ángelus en la Plaza de San Pedro del Vaticano, ha meditado sobre la Cuaresma, tiempo de conversión y de penitencia en preparación a la Pascua, y sobre el Evangelio dominical.

Para leer la traducción de las palabras del Papa, pincha aquí
Maitasunean bizi


Hona hemen Benedikto XVI.a Aita Santuak esan duena Vatikanoko San Pedro Plazan, Mariaren otoitza den Angelusa errezatzerakoan joan den igandean: “Anai-arreba maiteok: joan den asteazkenean, Hausterreko erritu tradizionalarekin, Garizuman sartu gara, Pazkoa prestatzeko bihotz berritze eta penitentzia garaia. Ama eta maistra den Elizak deitzen die bere kide guztiei espirituan berritzera, Jainkoarengana norabideratzeko gogoz, arrotasuna eta egoismoari uko eginez maitasunean bizitzeko. Fedearen urte honetan, Garizuma garai egokia da Jainkoarengan dugun fedea berraurkitzeko gure bizitzaren eta Elizaren bizitzaren funtsezko iripide bezala. Honek gudukatzea dakar, borroka espirituala, okerraren espiritua, berez, gure santifikatzeari oposatzen baita, eta ahalegintzen da gu Jainkoaren bidetik aldentzen. Arrazoi honengatik, Garizumako lehenengo igandean Jesusek basamortuan jasan zituen tentaldien Ebanjelioa aldarrikatzen da.

Hain zuzen ere, Jesus, Mesiasen “inbestidura” jaso ostean – Espiritu Santuak “Gantzutua” – Jordaneko bataioan, Espiritu berak gidatu zuen basamortura deabruaren tentazioa sufritzeko. Bere jendaurreko ministeritza hasten denean, Jesus deabruak aurkezten zizkion Mesiasen inguruko irudi faltsuei mozorroa kendu eta ukatu behar izan zituen. Tentaldi hauek gizakiaren irudi faltsuak dira ere, une oro konzientzia erasotzen dutenak, proposamen sinesgarri eta eraginkor bezala, are gehiago onak bezala, mozorrotzen direnak. Mateo eta Lukas ebanjelariek ordenean besterik aldatzen ez diren Jesusek pairatu zituen hiru tentazioak aurkezten dituzte. Muina bera dute, Jainkoa erabiltzea norberaren helbuetarako, garrantzi gehiago ematea arrakasta eta ondasun materialei. Tentatzailea faltsua da: ez du zuzenean okerrera eragiten, baizik eta on faltsu batera, sinestaraziz egiazko errealitateak boterea eta behar primarioak asetzen dutenak direla. Era honetara, Jainkoa bigarren plano batean geratzen da, baliabidea besterik ez da, azken finean irreala bilakatzen da, ez du garrantzirik, desagertzen da. Azken buruan, tentaldietan jokoan dago fedea, Jainkoa jokoan dagoelako. Bizitzako une erabakiorretan, eta, ondo ikusita, une oro, gurutzbide batean aurkitzen gara: Jarraitu nahi diogu “ni”ari edo Jainkoari? Nire interesari edo egiazko Onari, egiaz ondo dagoenari?

Elizaren Gurasoek erakusten digutenez, tentazioak Jesus gure giza izatera, bekatuaren amildegira eta bere ondorioen “jaitsiera”ren parte dira. Jesusek aipatu “jaitsiera” amaiera arte ibili zuen, gurutzean hiltzeraino eta Jainkoarengandik zeharo urruntzearen infernutik. Era honetara, Bera da Jainkoak gizakiari, ardi galduari, salbatzeko luzatu dion eskua. San Agustinek erakusten duenez, Jesusek guregatik tentazioak hartu ditu, Bere garaipena emateko. Beraz, ez dezagun beldurrik izan aurre egiteko, baita gu ere, okerraren espirituaren aurkako borrokari: garrantzitsua dena Berarekin egitea da, Kristorekin, Garailearekin. Eta Berarekin egoteko zuzen gaitezen Amari, Mariari: deitu diezaiogun seme-alaben konfiantzaz probaldian, eta berak bere Seme jainkotiarraren presentzia ahaltsua sentiaraziko digu, tentaldiei Kristoren Hitzarekin aurka egiteko, eta era honetara Jainkoa berriro gure bizitzaren erdian jartzeko.”

Dependemos del amor de Cristo - Kristoren maitasunaren beharra dugu

Dependemos del amor de Cristo

El Papa Benedicto XVI habló en la Audiencia del pasado miércoles sobre la Cuaresma y sobre su renuncia al ministerio de Sucesor de Pedro. Sobre esto ha dicho que la Iglesia es de Cristo y que el Señor nos guiará.

Por lo que se refiere a la Cuaresma el Vicario de Cristo en la tierra ha dicho:

“Hoy, Miércoles de Ceniza, iniciamos el tiempo litúrgico de la Cuaresma, cuarenta días que nos preparan a la celebración de la Santa Pascua. Es un tiempo de particular esfuerzo en nuestro camino espiritual. Cuarenta días es el período que Jesús pasó en el desierto antes de iniciar su vida pública, y donde fue tentado por el diablo.

Reflexionar sobre las tentaciones de Jesús en el desierto es una invitación a responder a la pregunta fundamental: ¿Qué es lo importante en la vida? ¿Qué puesto ocupa el Señor en nuestra existencia? Las tentaciones que afronta Jesús muestran el riesgo de instrumentalizar a Dios, de usarlo para el propio interés, para la propia gloria. Dar a Dios el primer puesto ante las tentaciones requiere “convertirse”; significa seguir a Cristo de forma que su Evangelio sea guía concreta de la vida; es reconocer que somos criaturas, que dependemos de él, de su amor; que solamente “perdiendo” la vida por su causa la podemos ganar. Convertirse es no dejarse invadir por las ilusiones, las apariencias, las cosas; es buscar que la verdad, la fe y el amor en Dios sean lo más importante de nuestra vida.”

Para leer la traducción de las palabras del Papa, pincha aquí
Kristoren maitasunaren beharra dugu

Benedikto XVI.a Aita Santuak atzoko audientzian Garizumari buruz eta Pedroren Ondorengo izatearen ministeritza uzteari buruz hitz egin zuen. Honen inguruan esan du Eliza Kristorena dela eta Jaunak gidatuko gaituela.

Garizumari dagokionez honakoa esan du Kristoren Ordekoa lurrean:

“Gaur, Hausterre-eguna, Garizumako denbora liturgikoari hasiera ematen diogu, Pazko Santuaren ospakizuna prestatzeko ditugun berrogei egun. Esfortzu bereziko garaia da gure bide espiritualean. Berrogei egun eman zituen Jesusek basamortuan jendaurreko bizitza hasi aurretik, eta deabruaren tentaldia jasan zuen han.

Hausnartzea Jesusek basamortuan izan zituen tentazioen inguruan gonbidapena da galdera nagusiari erantzutera: Zer da garrantzitsua bizitzan? Zer lekua du Jaunak gure existentzian? Jesusek aurre egiten dien tentazioek erakusten dute Jauinkoa manipulatzeko, norberaren intereserako, aintzarako, erabiltzeko arriskua. Jainkoari lehenengo postua ematea tentazioen aurrean galdatzen du “bihotz-berritzea”, esan nahi du Kristo jarraitzea Bere Ebanjelioa bizitzaren gida zehatza izateko; onartzea da sorkariak garela, Bere beharra dugula, Bere maitasunaren beharra; bakarrik Beregatik bizitza “galtzen”, bizitza irabazi dezakegula. Bihotz berritzea, ilusioak, itxurak, gauzak gu ez menperatzea da; Jainkoarengan dugun egia, fedea eta maitasuna gure bizitzaren garrantzitsuena dela bilatzea da.”

Aita Santuak esandakoa gaztelerara itzulita irakurtzeko, egin klik hemen

domingo, 3 de febrero de 2013

Jesús se da enteramente - Jesus osorik ematen zaigu

Jesús se da enteramente, hasta dar su cuerpo y su sangre
Los inmensos beneficios con los que el Señor ha dotado al pueblo cristiano, hacen que éste quede elevado a una dignidad inestimable. En efecto, no hay ni habrá nunca una nación en la que los dioses estén tan cerca de nosotros como lo está nuestro Dios (cf Dt 4,7). El Hijo único de Dios, con el propósito de hacernos participar de su divinidad, asumió nuestra naturaleza y se hizo hombre para divinizar a los hombres. Todo lo que ha tomado de nosotros, lo ha puesto al servicio de nuestra salvación. Porque es para nuestra reconciliación que ofreció su cuerpo a Dios Padre sobre el altar de la cruz; derramó su sangre como precio de rescate de nuestra condición de esclavos y para purificarnos de nuestros pecados por el baño de la regeneración.

Para que permanezca en nosotros el recuerdo continuo de un beneficio tan grande, dejó a los creyentes su cuerpo como alimento y su sangre como bebida bajo las especies del pan y del vino. ¡Oh admirable y hermoso banquete que trae la salvación y contiene la dulzura en plenitud! ¿Se puede encontrar algo de más precio que esta comida en la que ya no es la carne de terneros y machos cabríos sino Cristo, verdadero Dios, el que se nos ofrece?
Lecturas para la adoración eucarística. Año de la Fe.
Jesus osorik ematen zaigu, bere gorputz-odolak emateraino
Jaunak kristau-herriari eman dizkion ondasun apartak duintasun zoragarri bateraino goratua izatea egiten dute. Hain zuzen ere, ez dago eta ez da izango sekulan nazio bat bere jainkoak guregandik horren gertu izango dituenik gure Jainkoa dugun bezala. Jainkoaren Seme bakarrak, bere jainkotasunetik guk parte hartzeko asmoarekin, gure natura hartu zuen eta gizon egin zen gizakiak jainkotzeko. Gutatik hartu duen guztia, gure salbamenaren zerbitzuan jarri du. Gure erospenerako gurutzearen aldarearen gainean bere gorputza Jainko Aitari eskaini zion; Bere odola isuri zuen gure esklabo izatetik askatzeko eta gure bekatuetatik garbitzeko birsortzearen bainuaren bitartez.
Guregan halako ontasuna gogoan irauteko sinestedunei bere gorputza utzi zien janari eta Bere odola edari ogi eta ardo itxurapean. Zer jatordu zoragarri eta ederra salbamena dakarrena eta gozotasuna betean duena! Zerbait preziatuagoa aurki al daiteke janari hau baino, non ez da txalen eta akerren odola eskaintzen zaiguna baizik eta Kristo, Egiazko Jainko?
Adorazio Eukaristikorako irakurgaiak. Fedearen Urtea.

viernes, 7 de diciembre de 2012

Dios revela su “designio de benevolencia” - Jainkoak agertzen du bere “asmoaren onbera”

Dios revela su “designio de benevolencia”

El Papa Benedicto XVI ha meditado sobre este tema en la Audiencia semanal celebrada antes de ayer en la Sala Pablo VI del Vaticano.

El Pontífice ha dicho: “La oración de bendición que el apóstol Pablo eleva a Dios Padre, en la carta a los Efesios, nos introduce a vivir el tiempo de Adviento, en el contexto del Año de la fe. El tema de este himno de alabanza es el plan de Dios para el hombre, definido con términos de gozo, asombro y agradecimiento, como un “designio benevolente” de misericordia y amor. El apóstol eleva esta bendición a Dios porque ve su obrar en la historia de salvación, cuyo culmen ha sido la encarnación, muerte y resurrección de Jesús, y comprende cómo el Padre nos ha elegido antes de la creación del mundo para ser sus hijos adoptivos, en su Hijo Unigénito, Jesucristo. El “plan de amor” es definido como “el misterio” de la voluntad divina, escondido y manifestado en Cristo. Dicha iniciativa precede toda respuesta humana, es un don gratuito de su amor que nos acoge y transforma. El acto de fe es la respuesta del hombre a la Revelación de Dios. Todo esto conduce a una “conversión”, a un cambio de mentalidad, porque Dios que se ha revelado en Cristo, nos atrae hacia Él, dando pleno sentido a nuestra existencia, siendo la roca sobre la que se encuentra estabilidad.”

Para leer la traducción de las palabras del Papa, pincha aquí

Jainkoak agertzen du bere “asmoaren onbera”

Gai honen inguruan hausnartu zuen herenegun Benedikto XVI.a Aita Santuak asteroko Audientzian Vatikanoko Paulo VI Aretoan.

Pontifizeak esan du: “Paulok Jainko Aitari egiten dion bedeinkapen-otoitzak, Efesotarrei idatzitako gutunean, sarrarazten gaitu Abendualdia bizitzera, fedearen Urtearen testuinguruan. Gorespen himno honen gaia Jainkoak gizakiarentzat duen plana da, poz, harridura eta eskerroneko hitzekin adierazita, errukia eta maitasuneko “asmo onbera” bezala. Apostoluak zuzentzen dio bedeinkapen hau Jainkoari ikusten duelako bere ekintza salbamenaren historian, Jesusen sorkundea, heriotza eta piztuera gailurra duen historian, eta ulertzen du nola Aitak aukeratu gaituen mundua sortu baino lehen bere adopziozko seme-alaba izateko, bere Seme bakarrean, Jesukristorengan. “Maitasun asmoa” definitzen da Jainkoaren nahiaren “misterioa” bezala, ezkutuan zegoena eta Kristorengan agertu dena. Aipatu iniziatiba gizakiaren erantzunaren aurretik dago, onartzen eta eraldatzen gaituen bere maitasunaren doako dohaina da. Fedearen ekintza gizakiak Jainkoaren Errebelazioari ematen dion erantzuna da. Honek guztiak “bihotz berritze” batera darama, pentsamoldea aldatzera, Jainkoa Kristorengan agertu baita, Berarengana erakartzen gaitu, gure existentziari zentzua emanez, bere gainen egonkortasuna aurkitzen den harkaitza izanik.”

Aita Santuak esandakoa gaztelerara itzulita irakurtzeko, egin klik hemen

martes, 16 de octubre de 2012

El fuego de la caridad - Karitatearen sua

El fuego de la caridad

El Papa Benedicto XVI realizó el pasado 8 de octubre una meditación en el Sínodo de Obispos en la cual explicaba que Dios nos habla, se comunica, nos ama; Jesús fue concebido virginalmente, nació, padeció, murió y resucitó. Debemos estar dispuestos a entregar la vida por confesar la fe. La fe debe convertirse en llama del amor que encienda mi ser y así también al prójimo.


Para leer la meditación del Papa, pincha aquí

Karitatearen sua

Gotzainen Sinodoan Benedikto XVI.a Aita Santuak hausnarketa egin zuen joan den urriaren 8an. Bertan adierazi zuen Jainkoak hitz egiten digula, gurekin harremana duela, maite gaituela; Jesus gizon egin da Ama Birjinaren sabel guztiz garbian, jaio, nekaldua izan zen, hil eta piztu zen. Prest egon behar dugu bizitza eskaintzeko fedea aitortzeagatik. Fedea maitasun garrean bilakatu behar da, ni pizteko eta, era honetara, baita lagun hurkoa ere.

Aita Santuaren hausnarketa gaztelerara itzulita irakurtzeko, egin klik hemen


jueves, 11 de octubre de 2012

Año de la fe y Madre Teresa - Fedearen Urtea eta Ama Teresa

Año de la fe y la beata Madre Teresa de Calcuta

“Gracias por su carta del 25 de agosto. – Su carta es tan hermosa. – Sí, si simplemente volviéramos al espíritu de Cristo–si simplemente reviviéramos la vida Eucarística, si sólo nos diéramos cuenta de lo que es el Cuerpo de Cristo–no habría tanto sufrimiento–tanto de lo que hoy tenemos. –La Pasión de Cristo está siendo revivida en toda su realidad. –Debemos rezar mucho por la Iglesia–la Iglesia en el mundo–y el mundo en la Iglesia. – Aquí en la India todavía estamos luchando contra el hambre y a eso se suman los días difíciles de escasez de alimentos o las inundaciones que se han extendido por tantos lugares. –Hay tanto sufrimiento–tanta incomprensión–que conlleva tanto odio y todo lo que el odio puede traer y dar. –Gracias a Dios nuestro Santo Padre declaró este año un año de la fe. –Nunca hemos necesitado tanta fe como ahora.

Si todo va bien partiré para África el 17 de septiembre, pero tal y como están las cosas aquí, no sé si seré capaz de estar fuera de casa en estos momentos. No se debe preocupar por Jim. –Él está con Dios. –Estamos aquí para ir allá–a la casa de Dios–y allá no hay infelicidad, sino sólo shanti, una auténtica shanti nagar*. Por eso, ¿por qué deberías estar triste? –si ahora shanti es su compañera […]

Gracias a Dios estamos en las manos de Dios. Él nos cuidará–nosotros ahora sólo tenemos que confiar ciegamente en Él.**”


* Shanti significa paz, y nagar significa ciudad; por tanto, ciudad de paz.

** Madre Teresa (en el tren a Bhagalpur) a Eileen Egan, 2 de septiembre de 1967.

Brian Kolodiejchuk, M.C., “Ven, sé mi luz. Las cartas privadas de ‘la santa de Calcuta’” Ed. Planeta 2009, páginas 318-319

Fedearen Urtea eta Ama Teresa Kalkutakoa dohatsua

“Eskerrik asko abuztuaren 25eko zure eskutitzagatik. – Zure eskutitza oso ederra da. – Bai, Kristoren espiritura itzuliko bagina, besterik ez – bizitza Eukaristikoa berriro biziko bagenu, Kristoren Gorputza zer den, horretaz jabetuko bagina – ez litzateke horrenbeste sufrimenik izango- egun horrenbeste dugun horretatik. – Kristoren Nekaldia berriro bizitzen ari da bere errealitate osoan. – Otoitz egin behar dugu asko Elizaren alde-Eliza munduan-eta mundua Elizan. – Hemen Indian oraindik gosearen aurka borrokatzen ari gara eta horri gehitu behar zaio jakiak faltan direla egun zail hauetan edo uholdeak leku askotara zabaldu direla. –Horrenbeste sufrimena dago-horrenbeste ulertu ezina-gorrotoa ondorio duena eta gorrotoak berekin ekarri eta eman dezakeena. – Jainkoari eskerrak gure Aita Santuak aurten fedearen urte bat aldarrikatu du. Sekulan ez dugu izan orain dugun fedearen beharra.

Dena ondo badoa Afrikara noa irailaren 17an, baina gauzak hemen dauden moduan, ez dakit gai izango naizen etxetik kanpo egoteko une hauetan. Ez zaitez Jimengatik larritu. –Bera Jainkoarekin dago. – Hemen gaude hara joateko-Jainkoaren etxera-eta han ez dago zoritxarrik, baizik eta shanti besterik ez, benetako shanti nagar*. Hori dela eta, zergatik goibel egon? – orain shanti zure laguna bada […]

Jainkoari esker Jainkoaren esku gaude. Berak zainduko gaitu-guk orain Beragan konfiantza itsua izan behar dugu, besterik ez”**.

* Shanti hitzak bakea esan nahi du, eta nagar hitzak, hiria; beraz, bakearen hiria.

**Ama Teresak (Bhagalpurrerako trenean) Eileen Egani, 1967ko irailaren 2an.

Brian Kolodiejchuk, M.C., “Ven, sé mi luz. Las cartas privadas de ‘la santa de Calcuta’”. Planeta argitaletxea 2009, 318-319 orrialdeak